เลิกเหล้า: ร่างกายคุณทำอะไรบ้างเมื่อคุณหยุดดื่ม

การสูญเสียโพแทสเซียม/แมกนีเซียมและอะดรีนาลินสูงอาจทำให้หัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว ใจสั่นรุนแรง

ด้วยผลขับปัสสาวะของแอลกอฮอล์ น้ำและอิเล็กโทรไลต์ (โพแทสเซียม แมกนีเซียม) ลดลงถึงขั้นวิกฤต ตะคริวเริ่มขึ้น

เอนไซม์ AST/ALT ที่รั่วจากเซลล์ตับที่เสียหายถึงระดับสูงสุดในเลือด

ในการพึ่งพิงรุนแรง ระบบอัตโนมัติอาจสูญเสียการควบคุม อาจปรากฏความสับสนรุนแรง ไข้ ประสาทหลอน และความดันโลหิตพุ่ง

ตัวรับเบต้า-อะดรีเนอร์จิกไวเกิน เทอร์โมสตัทไฮโปทาลามัสถูกรบกวน และเหงื่อออกกลางคืนปรากฏ

เมื่อการกด REM ของแอลกอฮอล์หมดไป สมองเข้าสู่โหมด REM มากเกิน ฝันชัดเจนและสะดุ้งขณะหลับเกิดขึ้น

ADH เริ่มกลับสู่ปกติ ไตดูดน้ำกลับ และความถี่การปัสสาวะลดลง

ความไวเกินต่อกลูตาเมตเริ่มลดลง (การลดการทำงาน) ระบบอัตโนมัติสมดุล และความเสี่ยงชักลดลงอย่างรวดเร็ว

กลูตาเมตส่วนเกินถูกกำจัด การตายของเซลล์ประสาทจากการหลั่งไหลของแคลเซียม (พิษกระตุ้น) หยุดลง

การขัดขวางช่องไทอามีนในลำไส้ของแอลกอฮอล์หมดไป ความเสี่ยงเวอร์นิเก-คอร์ซาคอฟลดลง

กระเพาะอักเสบเรื้อรังและการอุดตันเอนไซม์ตับอ่อนคลี่คลาย อะไมเลส/ไลเปสและกรดกระเพาะสมดุล

ADH ถึงสมดุล สมดุลการกรองและกักเก็บน้ำของไตกลับสู่ปกติ

การหลั่ง ADH กลับสู่ปกติ สมดุลน้ำภายในเซลล์ก่อตัวขึ้น และอาการบวมน้ำและบวมยุบลง

ตับฟื้นฟูการสังเคราะห์โปรตีน/อัลบูมินสู่ปกติ ความเร็วในการประมวลผลยาและสารอาหารดีขึ้น

เมื่อระบบอัตโนมัติสงบลง ความต้านทานของหลอดเลือดลดลง การหดตัวเรื้อรังที่อะดรีนาลินก่อคลายตัว

เมื่อการเผาแอลกอฮอล์หยุดลง การออกซิเดชันกรดไขมันเริ่มใหม่ ไตรกลีเซอไรด์ที่สะสมถูกเผา

เยื่อบุกระเพาะที่ถูกกัดกร่อนทำวงจรการแบ่งเซลล์ 3–4 วันจนครบ อาการปวดกระเพาะอักเสบยุบลง

การนอนคลื่นช้า (เดลตา) กลับมาทำงาน ช่วงการซ่อมกายและฮอร์โมนการเจริญเติบโตเข้าที่

เนื้อเยื่อสมองที่หดจากการขาดน้ำเรื้อรังกักน้ำ เนื้อเทาขยายตัวทางกายภาพ

รอยต่อแน่นของลำไส้ที่ถูกรบกวนถูกซ่อมแซม เอนโดทอกซินที่รั่วเข้าเลือดลดลง

ไซโตไคน์อักเสบ (IL-6, TNF-alpha) ลดลง ระดับเม็ดเลือดขาวกลับสู่ปกติ

การขยายหลอดเลือดฝอยเรื้อรัง (การขยายหลอดเลือด) ที่ใบหน้าและดวงตาสิ้นสุด หลอดเลือดกลับสู่เส้นผ่านศูนย์กลางปกติ

การขยายเรื้อรังของหลอดเลือดผิวหนังหยุดลง เกราะป้องกันผิวเริ่มกักความชุ่มชื้น

ความเป็นพิษต่อระบบประสาทชั่วคราวในสมองน้อยถูกกำจัด การประสานตา-มือและการทรงตัวว่องไวขึ้น

การเชื่อมต่อไซแนปส์ถูกวาดใหม่สู่ระเบียบที่ปลอดแอลกอฮอล์ การกระตุกกล้ามเนื้อและอาการสั่นละเอียดสิ้นสุด

ความรู้สึกถึงการขาดการพุ่งของโดพามีนเทียม ตัวรับ D2 เข้าสู่โหมดพักเพื่อเพิ่มความไว และอาจเกิดภาวะไร้สุข

ซากอะเซทัลดีไฮด์สุดท้ายในเนื้อเยื่อและเซลล์ไขมันก็ถูกทำลาย การล้างทางชีวภาพเฉียบพลันสิ้นสุด

ระดับเอนไซม์ AST และ ALT ที่รั่วเข้าเลือดลดลงอย่างมากและเข้าสู่ช่วงอ้างอิงที่ดีต่อสุขภาพ

การหลั่ง BDNF เพิ่มขึ้น ความเร็วของสมองในการสร้างเส้นทางประสาทใหม่และเปลี่ยนนิสัยเพิ่มขึ้น

เอนดอร์ฟินยาแก้ปวดภายในและควบคุมอารมณ์ที่แอลกอฮอล์กดไว้เข้าที่สู่ปกติ เกณฑ์ความเจ็บปวดดีขึ้น

ความหนาแน่นของเนื้อเทาในศูนย์ตัดสินใจและควบคุมแรงกระตุ้นเพิ่มขึ้น

ด้วยสมดุลเมลาโทนิน/เซโรโทนิน โครงสร้างการนอนกลับสู่ปกติ

ระดับไตรกลีเซอไรด์และ VLDL (ไขมันเลว) ที่ถูกกระตุ้นลดลง แผงไขมันถอยสู่ขีดจำกัดที่ดีต่อสุขภาพ

ผลพิษของแอลกอฮอล์ต่อเส้นใยกล้ามเนื้อหัวใจ (กล้ามเนื้อหัวใจเสื่อม) หยุดลง กำลังการหดตัวเพิ่มขึ้น

แกนไทรอยด์ (T3, T4) กลับสู่ปกติ เมแทบอลิซึมพื้นฐานและการเผาไขมันเข้าที่

ความเป็นพิษในสมองส่วนหน้าสิ้นสุด ความคล่องแคล่วทางวาจา การเรียกคำ และความจำระยะสั้นเพิ่มขึ้น

การสังเคราะห์โปรตีนขนส่งเซโรโทนินกลับสู่ปกติ อารมณ์ซึมเศร้าที่แอลกอฮอล์ก่อขึ้นหายไป

การผลิตเซลล์ประสาทใหม่ในฮิปโปแคมปัสพุ่งสูงสุด การบันทึกความจำใหม่และความยืดหยุ่นทางจิตแข็งแกร่งขึ้น

การผลิตแอนติบอดี IgA ในเยื่อเมือกเข้าที่ การปกป้องเฉพาะที่ของระบบทางเดินหายใจและย่อยอาหารกลับสู่ปกติ

สมดุลระหว่างระบบกระตุ้น (กลูตาเมต) และระบบสงบ (GABA) ฟื้นตัวเป็นส่วนใหญ่ การนอนหลับลึกดีขึ้นอย่างชัดเจน

เม็ดเลือดแดงที่เสียหายตายภายใน 120 วัน เซลล์อ่อนที่เกิดในสภาพแวดล้อมปลอดแอลกอฮอล์เข้าแทนที่ และความจุออกซิเจนพุ่งสูงสุด

ผนังหลอดเลือดเรียบขึ้น HDL (คอเลสเตอรอลดี) ถึงระดับอุดมคติ และการอักเสบภายในหลอดเลือดหยุดลง

ไขมันพอกตับที่เกี่ยวกับแอลกอฮอล์ (ภาวะไขมันสะสม) มักย้อนกลับได้มาก หากไม่มีพังผืดหรือความเสียหายถาวร กลีบตับจะเข้าใกล้โครงสร้างที่ดีต่อสุขภาพ ในความเสียหายขั้นสูง การฟื้นตัวอาจจำกัด

เนื้อเทาของคอร์เทกซ์กลีบหน้าและขมับที่แอลกอฮอล์ทำให้หดกลับสู่ขนาดที่ดีต่อสุขภาพเดิมเกือบทั้งหมด

อาการชาและรู้สึกซ่าที่ความเป็นพิษและการขาดวิตามินบีก่อในเส้นประสาทส่วนปลายลดลงเป็นส่วนใหญ่ ระดับการฟื้นตัวแตกต่างตามระยะเวลาความเสียหายและโภชนาการ

อะเซทัลดีไฮด์ สารเมแทบอไลต์ของแอลกอฮอล์ เป็นสารทำลาย DNA (แอลกอฮอล์เป็นสารก่อมะเร็งกลุ่ม 1 ของ IARC) เมื่อการสัมผัสหยุดลง การสะสมความเสียหายระดับเซลล์ใหม่หยุดและเปิดพื้นที่ให้กลไกการซ่อมแซม

การกดของไขกระดูกหมดไป เม็ดเลือดขาวและเซลล์เพชฌฆาตธรรมชาติ (NK) ถูกผลิตเต็มกำลัง

เมื่อแอลกอฮอล์หยุด การอักเสบเฉียบพลันในตับอ่อนลดลงและความเสี่ยงการกำเริบใหม่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในตับอ่อนอักเสบเรื้อรัง ความเสียหายถาวรอาจคงอยู่ ถึงกระนั้นความเสี่ยงก็ลดลง

ด้วยความดันโลหิต ไขมัน และเยื่อบุหลอดเลือดที่ดีขึ้น ความเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมองและหัวใจวายเข้าใกล้ผู้ไม่ดื่ม

ทักษะทางจิต ช่วงความสนใจ และความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงวิเคราะห์ฟื้นตัวเป็นส่วนใหญ่ ระดับการฟื้นตัวแตกต่างตามประวัติการใช้

เมื่อการสัมผัสอะเซทัลดีไฮด์ที่เกี่ยวกับแอลกอฮอล์หยุดลง ความเสี่ยงมะเร็ง เช่น ช่องปาก คอ หลอดอาหาร และตับ ลดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเวลาผ่านไป ขนาดของการลดแตกต่างตามชนิดมะเร็งและประวัติการใช้

เมื่ออะเซทัลดีไฮด์และอนุมูลอิสระถูกกำจัดจากเยื่อบุระบบย่อยและกระเพาะปัสสาวะ ความเสี่ยงมะเร็งเหล่านี้ถอยเข้าใกล้ผู้ไม่ดื่ม

ด้วยการงดเว้นระยะยาว ตับฟื้นตัวเป็นส่วนใหญ่และความเสี่ยงตับแข็งและตับอ่อนอักเสบลดลงอย่างเห็นได้ชัด หากตับแข็งเกิดขึ้นแล้ว ความเสียหายอาจถาวร ถึงกระนั้นการลุกลามก็หยุดลง

เมื่อเซลล์เยื่อเมือกของหลอดอาหารและกล่องเสียงถูกซ่อมเป็นส่วนใหญ่ ความเสี่ยงมะเร็งเหล่านี้เข้าใกล้ระดับของผู้ไม่ดื่ม

สุขภาพอวัยวะและการซ่อมระดับเซลล์กลับสู่ปกติเป็นส่วนใหญ่ อายุคาดเฉลี่ยเข้าใกล้คนที่ไม่เคยดื่ม ช่องว่างที่เหลือแตกต่างตามประวัติการใช้