เลิกกัญชา: ไทม์ไลน์ที่หมอกค่อยๆ จาง

การกดของ THC ต่อช่วงการนอน REM (ฝัน) หมดไป เพื่อชดเชยเวลาฝันที่ถูกกีดกันมานาน สมองเริ่มวงจรฝันที่เข้มข้น วุ่นวาย และสมจริงเกินจริง

การขาดการกระตุ้นตัวรับ CB1 ในไฮโปทาลามัสทำให้อุณหภูมิร่างกายพุ่งฉับพลันในตอนกลางคืนแล้วลดลงพร้อมเหงื่อออกมาก

การหลั่งฮอร์โมนความเครียดคอร์ติซอลจากต่อมหมวกไตกลายเป็นไม่สม่ำเสมอ เธออาจให้ปฏิกิริยาโกรธ ขี้หงุดหงิด หรืออารมณ์เกินเหตุต่อสิ่งกระตุ้นเล็กน้อยที่สุด

เมื่อการกระตุ้น THC ถูกตัด สมองเริ่มกระบวนการเพิ่มความไวและจำนวนตัวรับ CB1 การเพิ่มการทำงานนี้กินเวลาหลายวันถึงหลายสัปดาห์

การขาดการกระตุ้นตัวรับแคนนาบินอยด์ในผนังลำไส้ทำให้การเคลื่อนไหวของลำไส้ (การบีบตัว) เร็วขึ้นหรือช้าลง อาจเกิดตะคริวท้องและปวดจากแก๊ส

พร้อมกับอัตราที่ THC ออกจากร่างกาย การแสวงหากัญชาทางจิตใจและกายพุ่งสูงสุด สมองกระตุ้นสไตรเอตัมด้วยการแสวงหารางวัล

การเปลี่ยนความไวของตัวรับแคนนาบินอยด์ในปมประสาทฐานสร้างอาการสั่นเล็กน้อยที่มือและความรู้สึกกระสับกระส่ายทางกาย

แรงกดทางสรีรวิทยาของการถอนทางกายเฉียบพลัน (เหงื่อออก อาการสั่น ใจสั่น) เริ่มลงจากจุดสูงสุด

แทนที่ THC เทียม สมองเพิ่มการสังเคราะห์โมเลกุลความสุขธรรมชาติของตัวเอง อะนันดาไมด์ (จากคำสันสกฤตที่แปลว่า 'ความสุขสงบ')

ขนซีเลียที่ควันทำให้เป็นอัมพาตในทางเดินหายใจเริ่มเคลื่อนไหวทำความสะอาด น้ำมันดินและเมือกที่สะสมในปอดถูกไอออก

การนอน REM (ฝัน) ที่ THC กดไว้กลับมาอย่างแรง (REM รีบาวด์) ในช่วงชดเชยนี้ สมองประมวลความทรงจำทางอารมณ์ ฝันชัดเจนและเข้มข้นเป็นเรื่องปกติ

THC ละลายในไขมันได้ดีมาก (ชอบไขมัน) โมเลกุล THC ที่เก็บในเซลล์ไขมันถูกปล่อยเข้าเลือดอย่างช้าๆ และสม่ำเสมอและเข้าสู่กระบวนการขับออกทางไตและอุจจาระ

สัญญาณความอยากอาหารในไฮโปทาลามัสเริ่มทำงานอย่างเป็นอิสระจากการกระตุ้น THC กลิ่นและรสของอาหารปลุกความหิวผ่านเคมีธรรมชาติของเธอเอง

เมื่อความหนาแน่นของตัวรับแคนนาบินอยด์ในอะมิกดาลาเพิ่มขึ้น ความกลัว การรับรู้ภัยคุกคาม และความรู้สึกตื่นตระหนกไร้เหตุเริ่มลดลง

การกดของ THC ต่อการหลั่งอะเซทิลโคลีนในฮิปโปแคมปัสหมดไป ช่วงความสนใจ ความเร็วในการรับข้อมูลใหม่ และความยืดหยุ่นทางจิตเพิ่มขึ้น

ศูนย์ควบคุมอุณหภูมิไฮโปทาลามัสสมดุล ความผันผวนของอุณหภูมิร่างกายระหว่างการนอนกลางคืนยุบลง

สมดุลการกระตุ้นของคอร์เทกซ์ส่วนหน้าก่อตัวขึ้น ความเร็วในการหาคำที่ถูกต้องขณะพูด (ความคล่องแคล่วทางวาจา) และประสิทธิภาพความจำใช้งานระยะสั้นเพิ่มขึ้น

ความชาทางอารมณ์ (ยาชาทางอารมณ์) ที่ THC สร้างขึ้นหมดไป ด้วยการทำงานร่วมของระบบเซโรโทนินและออกซิโทซิน การสนทนากับผู้คนให้ความสุขที่จริงใจ

ความสามารถในการเสริมศักยภาพระยะยาว (LTP - กลไกการบันทึกความจำ) ของไซแนปส์ในเซลล์ประสาทฮิปโปแคมปัสถูกปลดปล่อยจากการกดของ THC ความจำแข็งแกร่งขึ้น

การอักเสบเรื้อรังในทางเดินหายใจลดลง ปริมาณออกซิเจนที่เข้าถุงลมปอดเพิ่มขึ้น และแรงกดของระบบซิมพาเทติกต่อหัวใจลดลง

สมดุลระหว่างสารสื่อประสาทสงบหลัก (GABA) และกระตุ้น (กลูตาเมต) ของสมองถูกปลดปล่อยจากการควบคุมของ THC และถึงภาวะธำรงดุลในอุดมคติ

ระบบเอนไซม์ไซโตโครม P450 ของตับ (โดยเฉพาะ CYP2C9 และ CYP3A4) ที่ทำงานล่วงเวลาเพื่อย่อย THC กลับสู่อัตราพื้นฐาน

เซลล์ประสาทโดพามีนในสไตรเอตัมปรับตัวเข้ากับชีวิตธรรมชาติที่ปลอด THC การอ่านหนังสือ ทำงานอดิเรกให้เสร็จ หรือออกกำลังกายให้ความสุขที่สะอาด

งานวิจัยการถ่ายภาพ PET (เช่น Hirvonen et al.) แสดงว่าในหลายสัปดาห์ของการชำระล้าง ความหนาแน่นตัวรับ CB1 ฟื้นตัวอย่างเห็นได้ชัดสู่ระดับที่ดีต่อสุขภาพ การกลับสู่ปกติเต็มที่แตกต่างกันไปในแต่ละคน

โครงสร้างการนอนกลับสู่ปกติ ฝัน REM เข้มข้นสงบลง และการเปลี่ยนระหว่างการนอน NREM ลึกและการนอนฝันราบรื่นขึ้น

ในงานวิจัยการถ่ายภาพสมอง (เช่น Hirvonen et al.) ความหนาแน่นตัวรับ CB1 ถูกพบว่ากลับสู่ระดับที่ดีต่อสุขภาพเป็นส่วนใหญ่หลังการชำระล้างประมาณ 4 สัปดาห์

THC ที่เก็บในเนื้อเยื่อไขมันถูกปล่อยและกำจัดอย่างช้าๆ ในคนส่วนใหญ่ สารเมแทบอไลต์ THC-COOH ในปัสสาวะเป็นลบภายในสิ้นเดือน ในการใช้หนักและยาวนานมาก อาจใช้เวลานานกว่า

การประสานงานไซแนปส์ระหว่างเครือข่ายความสนใจ (เครือข่ายฟรอนโต-พารีเอตัล) เพิ่มขึ้น การโฟกัสโดยไม่ถูกขัดจังหวะเป็นเวลานาน ไม่ได้รับผลจากสิ่งกระตุ้นภายนอก ง่ายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ด้วยการทำให้เส้นทางสไตรเอตัมโดพามีนไวใหม่ อาการ 'ไม่อยากทำอะไร' และความไร้ชีวิตชีวา (ความเฉยเมย) ที่เห็นในผู้ใช้เรื้อรังหมดไปเป็นส่วนใหญ่

การส่งกระแสประสาทฮิปโปแคมปัสฟื้นตัวอย่างเห็นได้ชัด การเก็บสิ่งที่เพิ่งอ่าน การจำชื่อ และความเร็วการใช้เหตุผลเชิงตัวเลขเพิ่มขึ้น

การเปลี่ยนแปลงระดับโมเลกุลที่มีบทบาทในการเสพติด เช่น DeltaFosB เชื่อว่าค่อยๆ ลดลงหลายสัปดาห์หลังการกระตุ้นหยุด (ผลส่วนใหญ่มาจากงานวิจัยในสัตว์) แรงดึงของพิธีกรรมเก่าอ่อนลง

การกดของ THC ต่อเซลล์การจัดวางในพื้นที่ (place cells) ในฮิปโปแคมปัสสิ้นสุด การรับรู้สามมิติ การหาทาง และการวางแผนการเคลื่อนไหวดีขึ้น

งานวิจัยการถ่ายภาพบางชิ้นชี้ถึงการฟื้นตัวของปริมาตรฮิปโปแคมปัสระหว่างการชำระล้างระยะยาว ผลปะปนและงานวิจัยยังดำเนินอยู่ ทิศทางเป็นบวก

แกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-หมวกไตเสถียร การตอบสนองคอร์ติซอลต่อความเครียดประจำวันสงบลง และความต้านทานความวิตกกังวลตามธรรมชาติก่อตัวขึ้น

การประสานงานประสาทในคอร์เทกซ์ส่วนหน้าดีขึ้น ความสามารถในการสลับระหว่างงานต่างๆ อย่างรวดเร็วและแก้ปัญหาซับซ้อนพุ่งสูงสุด

เซลล์ภูมิคุ้มกันในปอด (แมโครฟาจ) ล้างซากสุดท้ายของน้ำมันดินและอนุภาคคาร์บอนที่มากับควัน ความจุการแพร่ของปอดเพิ่มขึ้นประมาณ 10%

เชื่อว่าระหว่างการนอนหลับลึก สมองล้างของเสียเมแทบอลิก (ระบบกลิมฟาติก) ผลในด้านนี้ส่วนใหญ่มาจากงานวิจัยในสัตว์ เมื่อการนอนหลับลึกดีขึ้น ความแจ่มใสทางจิตเพิ่มขึ้น

การหลั่งโดพามีนพื้นฐานประจำวันเข้าที่สู่เส้นที่เสถียร เธอไม่ประสบการตกฮวบฉับพลัน สูญเสียแรงจูงใจ หรือง่วงในระหว่างวัน

ระบบเอนโดแคนนาบินอยด์ โดพามีน GABAergic และเซโรโทเนอร์จิกเข้าที่สู่สมดุลพื้นฐานเป็นส่วนใหญ่

คอร์เทกซ์รับความรู้สึก (การมองเห็น การได้ยิน) คุ้นเคยกับการทำงานโดยไม่มีการควบคุมของ THC ความสดใสของสี น้ำเสียงของดนตรี และเสียงของธรรมชาติถูกรับรู้ในรูปแบบธรรมชาติที่สะอาดที่สุด

ตัวรับฮอร์โมนการนอนกลับสู่ปกติ การตื่นตามธรรมชาติและสดชื่นด้วยจังหวะเซอร์คาเดียนของร่างกาย โดยไม่มีนาฬิกาปลุก กลายเป็นกิจวัตร

กระบวนการสังเคราะห์ลิพิด (ไขมัน) ในตับที่เปลี่ยนไปเพื่อย่อย THC ดีขึ้น ความเสี่ยงไขมันพอกตับลดลง

ในการชำระล้างระยะยาว ความคล่องแคล่วทางวาจา ความจำใช้งาน และความเร็วการประมวลผลถูกพบว่าฟื้นตัวเป็นส่วนใหญ่ กับการใช้หนักที่เริ่มตั้งแต่อายุน้อย การฟื้นตัวอาจช้ากว่า

ในการชำระล้างระยะยาว การทำงานของคอร์เทกซ์ส่วนหน้า (การตัดสินใจ การควบคุมแรงกระตุ้น) ถูกพบว่าฟื้นตัวอย่างเห็นได้ชัด ผลเกี่ยวกับผลเชิงโครงสร้างของกัญชาต่อสมองปะปนและงานวิจัยยังดำเนินต่อ

โครงสร้างของเซลล์ผลิตเมือกในทางเดินหายใจและการประสานงานของขนซีเลียฟื้นตัวเป็นส่วนใหญ่ อาการหลอดลมอักเสบเรื้อรัง เสียงหวีด และไอตอนเช้าลดลงอย่างเห็นได้ชัด

มีข้อมูลชี้ว่าร่องรอยเอพิเจเนติกส์บางอย่าง (เช่น รูปแบบเมทิเลชัน) ที่การใช้ระยะยาวทิ้งไว้บนการแสดงออกของยีนอาจลดลงเมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลในมนุษย์มีจำกัด

กลไกการสลับระหว่างเครือข่ายโหมดพื้นฐาน (DMN) และเครือข่ายเชิงงาน (TPN) ไร้ที่ติ ความเสี่ยงสมาธิสั้นและความหุนหันลดลงถึงระดับต่ำสุด

แกนฮอร์โมน (HPA) ระหว่างต่อมไพเนียลและต่อมหมวกไตที่ควบคุมวงจรหลับ-ตื่นถึงความเสถียรดั่งเหล็ก ความล้าเรื้อรังหายไป

ระดับอิมมูโนโกลบูลินและการตอบสนองภูมิคุ้มกันระดับเซลล์ในถุงลมปอดกลับสู่ปกติ ความเสี่ยงการติดเชื้อทางเดินหายใจลดลง

ความหวาดระแวงเทียม ความวิตกกังวลทางสังคม และเส้นทางความทรงจำการตื่นตระหนก (การเชื่อมต่ออะมิกดาลา-ฮิปโปแคมปัส) จากช่วงเสพติดอ่อนลงและสูญเสียผลเป็นส่วนใหญ่

การรักษาเคมีในสมองของเธอในขีดจำกัดธรรมชาติลดความเสี่ยงความเสื่อมของระบบประสาท (การชะลอทางการรับรู้ ภาวะสมองเสื่อม) ที่อาจปรากฏในปีต่อๆ ไป

มีข้อมูลชี้ว่าการอักเสบเรื้อรังต่ำ การนอนคุณภาพ และคอร์ติซอลสมดุลอาจส่งผลบวกต่อตัวชี้วัดการชราของเซลล์ (เช่น อัตราการสึกของเทโลเมียร์) สาขานี้ยังอยู่ระหว่างการวิจัย

เมื่อการสัมผัสควันระยะยาวหยุดลง การอักเสบทางเดินหายใจลดลงและสุขภาพปอดดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเชื่อมโยงกัญชา-COPD ถูกบันทึกไว้แน่นหนาน้อยกว่ายาสูบ

การบูรณาการประสาทฮิปโปแคมปัสยังทำงานที่ประสิทธิภาพสูงสุด สมาธิทางจิตและพลังการบันทึกความจำพุ่งสูงสุด

ทางชีววิทยา ฮอร์โมน ระบบประสาท และทางเดินหายใจ เธอกลายเป็นเท่ากับคนที่มีสุขภาพดีที่ไม่เคยใช้กัญชาในชีวิตเป็นส่วนใหญ่