Stoppen met porno: je gevoeligheid komt terug

Het sympathische zenuwstelsel wordt geprikkeld. Het lichaam zoekt fysiek een ruimte om zijn energie te ontladen en er beginnen spierspanningen vergelijkbaar met het rustelozebenensyndroom.

Met het verlies van het kunstmatige sedatieve (kalmerende) effect van de handeling voor het slapen, blijft het brein wakker. De tijd om in slaap te vallen wordt langer.

Door het gebrek aan neurale prikkeling neemt de cortisolafgifte uit de bijnieren toe. Snelle prikkelbaarheid, intolerantie en spanning treden op.

Door het gebrek aan prikkeling van de prefrontale cortex wordt de aandachtsspanne korter en treedt er afleiding op bij lees- en schrijftaken.

Met de prikkeling van het luteïniserend hormoon (LH) begint het lichaam zijn testosteronsynthesecyclus op te voeren.

Door de desensibilisatie van de dopaminereceptoren treden een onvermogen om ergens van te genieten en een tijdelijke melancholie op.

Door de carentie aan dopamine en serotonine nemen het ontwijken van oogcontact en de symptomen van sociale angst tijdelijk toe.

De fysieke ontwenningsgolf van de eerste 3 dagen zakt van zijn piek. De kracht van de automatische drangen begint te verzwakken.

De androgeen- (testosteron-)receptoren op de celmembranen, bevrijd van oververzadiging, beginnen het proces van gevoeliger worden.

Naarmate de tijdelijke druk van frequente prikkeling op het beloningssysteem afneemt, begint de mentale helderheid toe te nemen. Het proces varieert van persoon tot persoon.

De receptoren waaraan testosteron bindt (androgeenreceptoren) worden gevoeliger. Er wordt een toename van spierkracht en fysieke energie gevoeld.

Het spermatogeneseproces (spermaproductie) in de testikels versnelt. Het lichaam wordt gericht op het behouden van voortplantingsenergie.

Een kleine studie meldde een tijdelijke stijging van vrij testosteron na ongeveer een week onthouding; maar dit is een enkele waarneming, het niveau keert kort daarna terug naar het basisniveau en het betekent geen blijvende 'piek'.

Na de testosteronpiek kan het brein de seksuele drang (libido) tot nul terugbrengen om de beloningsbanen te resetten. Dit is een tijdelijke herstelfase.

De dopaminereceptoren worden gevoeliger door de afwezigheid van prikkeling. Objecten en gesprekken in het echte leven zien er betekenisvoller uit.

De synaptische verbindingen tussen de neuronen van de frontale kwab van het redeneercentrum worden sterker. Het vermogen om seksuele drangen te beheersen neemt toe.

Naarmate de overmatige kunstmatige prikkeling afneemt, neemt het opmerken van natuurlijke erecties tijdens de REM-slaap bij de meeste mensen toe. De timing varieert sterk van persoon tot persoon; het is niet mogelijk een exacte dag te geven.

Met de afname van de neuro-inflammatie en het schuldgevoel begint het brein er niet meer voor terug te schrikken om in sociale gesprekken oogcontact te maken.

De hersenmist trekt op. De snelheid van woordherinnering, het logisch oplossen van problemen en de leesbegripcapaciteit stijgen.

Na de schommelingen van de eerste weken stabiliseert het testosteron op een gezond basisniveau.

Met het stoppen van de DHT- (dihydrotestosteron-)schommelingen komt de vettigheid in de huid in balans en nemen de wallen onder de ogen af.

Dankzij de gevoeligheid van de androgeenreceptoren versnellen het spierherstel na de training en de eiwitsynthese.

Het brein verlaagt zijn overprikkeldrempel. Muziek luisteren, wandelen of een taak afronden voelt veel aangenamer.

De niet-herhaling van de oude prikkelroutine verzwakt de impulsieve gewoontelus. De gewoonte dooft, maar de drang kan af en toe terugkomen bij triggers.

Het brein leert opnieuw oxytocine vrij te maken bij het binden met echte mensen buiten het scherm; het sociale terugtrekken neemt af.

De kracht van de neurale beloningszoeklus die het dwangmatige gebruik in stand houdt, begint af te nemen.

Het is de diepste rustfase van het beloningssysteem; het libido kan tijdelijk erg laag zakken en de stemming kan crashen. Dit is geen storing maar een herstelproces, en het is de periode met het hoogste terugvalrisico.

De controle van de prefrontale cortex, het centrum van besluitvorming en het afremmen van impulsen, wordt sterker; seksuele drangen beheersen wordt makkelijker.

Naarmate de dopaminegevoeligheid herstelt, beginnen echte doelen en inspanning in plaats van kunstmatige prikkeling bevrediging te geven.

De serotoninebalans herstelt; stemmingswisselingen, angst en spanning zonder reden nemen af.

De neurale brug tussen triggers zoals eenzaamheid, verveling of schermen en het gebruik verzwakt duidelijk.

De schuld-schaamtecyclus verlicht; het vermogen tot zelfmededogen en zelfvergeving ontwikkelt zich.

De aantrekking, gekalibreerd op de overmatige prikkels op het scherm, richt zich langzaam opnieuw op echte en natuurlijke prikkels.

Gezonde manieren van omgaan nemen de plaats in van de ontsnappingsreflex die tijdens stress in werking trad.

De aandachtsnetwerken herstellen; je lang op één taak concentreren en de mentale helderheid keren terug.

De slaap en het circadiaanse ritme die door nachtelijk gebruik verstoord waren, herstellen; de slaap verdiept.

Naarmate de basale dopaminetonus in balans komt, nemen de energie overdag en de motivatie om doelen na te streven toe.

De flatline-fase eindigt; een natuurlijk, gezond libido, onafhankelijk van kunstmatige prikkels, keert terug.

De dopaminerge balans en de seksuele respons zetten zich vast op een gezonde grond; de basis van het herstel wordt solide.

De dopaminebalans herstelt; de natuurlijke genoegens van het dagelijks leven beginnen te voldoen zonder kunstmatige prikkeling.

De opwindingsrespons begint te werken richting een echte partner en intimiteit, niet richting de overmatige of kunstmatige prikkels op het scherm.

Het vermogen om echte emotionele en fysieke intimiteit te vormen verdiept; de angst voor nabijheid neemt af.

De pornogerelateerde erectiestoornis (PIED) die ontstond door conditionering aan overmatige kunstmatige prikkels verbetert grotendeels; de seksuele respons op natuurlijke prikkels keert terug.

Met een gevoel van controle en de bevrijding van schaamte herstellen het zelfrespect en het zelfvertrouwen duidelijk.

De basale dopaminetonus blijft hoog en stabiel; de algehele motivatie, discipline en levensenergie nemen toe.

Het schuldgevoel en de schaamte over de verslavingsperiode kalmeren grotendeels; deze herinneringen verliezen hun emotionele lading.

De romantische en sociale relaties in de echte wereld verdiepen; een gezond, op oxytocine gebaseerd binden zet zich vast.

Seksualiteit wordt op een gezonde en geïntegreerde manier deel van je identiteit, in plaats van schaamte of dwang.

De neiging om bij stress terug te keren naar ontsnappingsverslaving maakt plaats voor solide omgaan.

De emotionele kracht van de schaamte-, prestatieangst- en angstbanen die overbleven uit de verslavingsperiode raakt grotendeels op.

De desensibilisatie die ontstond door conditionering aan overmatige prikkels draait terug; de seksuele gevoeligheid trekt gelijk naar haar natuurlijke niveau.

De hersenchemie in balans houden vermindert het risico op leeftijdsgebonden cognitieve vertraging.

Echte intimiteit en een evenwichtige seksualiteit worden een permanent levensmodel.

Het wegvallen van jaren chronische stress- en schaamtelast weerspiegelt zich op de lange termijn positief in de algehele gezondheid.

Het beloningssysteem, de seksuele functie en de eigenwaarde worden blijvend gelijk aan die van een gezond individu.