Stoppen met porno: je gevoeligheid komt terug

Het sympathisch zenuwstelsel wordt geprikkeld. Het lichaam zoekt lichamelijk ruimte om zijn energie kwijt te raken, en er komt spierspanning die lijkt op het rustelozebenensyndroom.

Met het wegvallen van het kunstmatige sederende effect van de daad voor het slapengaan, blijft het brein wakker. Het duurt langer om in te slapen.

Door het gebrek aan zenuwprikkeling stijgt de cortisolafgifte uit de bijnieren. Er komt vlotte prikkelbaarheid, ongeduld en spanning.

Door het gebrek aan prikkeling van de prefrontale schors wordt de aandachtsspanne korter, en komt er afleiding bij lees- en schrijftaken.

Met de prikkeling van het luteïniserend hormoon (LH) begint het lichaam zijn testosteronaanmaak op te schroeven.

Door de ongevoeligheid van de dopaminereceptoren komen er een onvermogen om ergens van te genieten en een tijdelijke melancholie.

Door het gebrek aan dopamine en serotonine nemen het vermijden van oogcontact en de klachten van sociale angst tijdelijk toe.

De lichamelijke ontwenningsgolf van de eerste 3 dagen komt van haar piek af. De kracht van de automatische drang begint te verzwakken.

De androgeenreceptoren (testosteronreceptoren) op de celmembranen komen los van de oververzadiging en beginnen gevoeliger te worden.

Naarmate de tijdelijke druk van frequente prikkeling op het beloningssysteem afneemt, begint de helderheid van geest toe te nemen. Het proces verschilt van mens tot mens.

De receptoren waaraan testosteron zich bindt (androgeenreceptoren) worden gevoeliger. Ge voelt meer spierkracht en lichamelijke energie.

Het proces van spermatogenese (spermaproductie) in de teelballen versnelt. Het lichaam richt zich op het bewaren van voortplantingsenergie.

Een kleine studie rapporteerde een tijdelijke stijging van vrije testosteron na ongeveer een week onthouding; maar dat is één waarneming, het peil keert snel terug naar de basislijn, en het betekent geen blijvende „piek”.

Na de testosteronpiek kan het brein de seksuele drang (libido) naar nul brengen om de beloningsbanen te resetten. Dat is een tijdelijke herstelfase.

De dopaminereceptoren worden gevoelig doordat de prikkeling wegvalt. Voorwerpen en gesprekken in het echte leven lijken zinvoller.

De synaptische verbindingen tussen de neuronen van de voorhoofdskwab, het redeneercentrum, worden sterker. Het vermogen om seksuele impulsen te sturen, neemt toe.

Naarmate de overmatige kunstmatige prikkeling afneemt, merken de meeste mensen weer natuurlijke erecties tijdens de REM-slaap. De timing verschilt sterk van mens tot mens; een exacte dag is niet te geven.

Nu de zenuwontsteking en het schuldgevoel afnemen, begint het brein oogcontact in sociale gesprekken niet meer te schuwen.

De hersenmist trekt op. De snelheid van woordherinnering, het logisch oplossen van problemen en het begrijpend lezen nemen toe.

Na de schommelingen van de eerste weken stabiliseert de testosteron op een gezond basispeil.

Nu de DHT-schommelingen (dihydrotestosteron) stoppen, komt de vettigheid van de huid in balans, en de wallen onder de ogen nemen af.

Dankzij de gevoeligheid van de androgeenreceptoren gaan spierherstel en eiwitaanmaak na het sporten sneller.

Het brein verlaagt zijn drempel voor overprikkeling. Muziek luisteren, wandelen of een taak afwerken voelt veel aangenamer aan.

Het niet herhalen van de oude prikkelroutine verzwakt de impulsieve gewoontelus. De gewoonte vervaagt, maar de drang kan bij triggers af en toe terugkomen.

Het brein leert opnieuw oxytocine vrij te maken bij het binden met echte mensen buiten het scherm; de sociale terugtrekking trekt weg.

De kracht van de zenuwlus van beloningszoeken die het dwangmatige gebruik in stand houdt, begint af te nemen.

Dit is de diepste rustfase van het beloningssysteem; het libido kan tijdelijk heel laag zakken, en de stemming kan instorten. Dat is geen defect maar een herstelproces, en het is de periode met het hoogste risico op hervallen.

De controle van de prefrontale schors, het centrum van beslissen en impulsen afremmen, wordt sterker; seksuele impulsen sturen gaat makkelijker.

Naarmate de dopaminegevoeligheid herstelt, beginnen echte doelen en inspanning in plaats van kunstmatige prikkeling voldoening te geven.

Het serotonine-evenwicht herstelt; stemmingswisselingen, angst en ongegronde spanning nemen af.

De zenuwbrug tussen triggers zoals eenzaamheid, verveling of schermen en het gebruik verzwakt merkbaar.

De kringloop van schuld en schaamte zakt; het vermogen tot mildheid en vergeving voor uzelf groeit.

De aantrekking, afgestemd op de overmaat aan prikkels op het scherm, richt zich stilaan opnieuw op echte en natuurlijke prikkels.

Gezonde manieren om met stress om te gaan nemen de plaats in van de vluchtreflex die bij stress aansloeg.

De aandachtsnetwerken herstellen; lang op één taak focussen en helderheid van geest keren terug.

De slaap en het circadiaanse ritme, verstoord door nachtelijk gebruik, herstellen; de slaap wordt dieper.

Naarmate de dopaminebasistoon in balans komt, nemen de energie overdag en de motivatie om doelen na te jagen toe.

De fase van de vlakke lijn eindigt; een natuurlijk, gezond libido, los van kunstmatige prikkels, keert terug.

Het dopaminerge evenwicht en de seksuele respons komen op gezonde grond; de basis van het herstel wordt stevig.

De dopaminebalans herstelt; de natuurlijke pleziertjes van het dagelijkse leven beginnen te voldoen zonder kunstmatige prikkeling.

De opwindingsrespons begint te werken op een echte partner en echte intimiteit, niet op de overdreven of kunstmatige prikkels van het scherm.

Het vermogen om echte emotionele en lichamelijke intimiteit te vormen, wordt dieper; de angst voor nabijheid neemt af.

De pornogerelateerde erectieproblemen (PIED), ontstaan door conditionering op overmatige kunstmatige prikkels, verbeteren grotendeels; de seksuele respons op natuurlijke prikkels keert terug.

Met een gevoel van controle en bevrijding van schaamte herstellen zelfrespect en zelfvertrouwen merkbaar.

De dopaminebasistoon blijft hoog en stabiel; algemene motivatie, discipline en levensenergie nemen toe.

Schuld en schaamte over de verslavingsperiode bedaren grotendeels; die herinneringen verliezen hun emotionele gewicht.

Romantische en sociale relaties in de echte wereld worden dieper; een gezonde, op oxytocine gebaseerde band zet zich vast.

Seksualiteit wordt op een gezonde, geïntegreerde manier deel van uw identiteit, in plaats van schaamte of dwang.

De neiging om bij stress terug te vallen op vluchtverslaving maakt plaats voor stevig omgaan met moeilijkheden.

De emotionele kracht van de banen van schaamte, prestatieangst en angst uit de verslavingsperiode raakt grotendeels uitgeput.

De ongevoeligheid door conditionering op overmatige prikkels draait terug; de seksuele gevoeligheid komt op haar natuurlijke niveau.

Uw hersenchemie in balans houden verlaagt het risico op leeftijdsgebonden cognitieve vertraging.

Echte intimiteit en een evenwichtige seksualiteit worden een blijvend levensmodel.

Het wegvallen van jaren chronische stress en schaamte werkt op lange termijn gunstig door op de algemene gezondheid.

Het beloningssysteem, de seksuele werking en de eigenwaarde worden blijvend gelijk aan die van een gezond iemand.