Κόψε το καταναγκαστικό gaming: η επανεκκίνηση της ανταμοιβής

Στη συνηθισμένη του ώρα παιχνιδιού, ο εγκέφαλος διεγείρει τον κινητικό φλοιό και το ραβδωτό σώμα. Πυροδοτείται το κινητικό αντανακλαστικό των δαχτύλων σου να πιάνουν αυτόματα το ποντίκι, το πληκτρολόγιο ή το χειριστήριο.

Η υψηλή ροή ντοπαμίνης που παρέχει ο γρήγορος βρόχος ανταμοιβής του παιχνιδιού κόβεται. Τα επίπεδα ντοπαμίνης στο μεσομεταιχμιακό μονοπάτι πιάνουν πάτο· αρχίζουν μια βαθιά δυστυχία, κενό και έλλειψη χαράς.

Οι ακτινωτοί μύες του φακού των ματιών, συσπασμένοι από τη συνεχή εστίαση από κοντά (στην οθόνη), προσπαθούν να χαλαρώσουν. Αυτή η ξαφνική αλλαγή εστίασης προκαλεί έναν ήπιο πονοκέφαλο κόπωσης ματιών.

Η μετάβαση από τη δομημένη, καθαρή και γρήγορη φύση του σύμπαντος των παιχνιδιών στην αργή και αδόμητη φύση του πραγματικού κόσμου δημιουργεί ένα αίσθημα κενού στο μυαλό (αποπροσωποποίηση/αποπραγματοποίηση).

Με την έκθεση σε μπλε φως (οθόνη) κομμένη τις βραδινές ώρες, η επίφυση αρχίζει να εκκρίνει μελατονίνη. Οι φυσικοί μηχανισμοί για να κοιμηθείς πυροδοτούνται.

Ο εγκέφαλος ξαναπαίζει τους βρόχους παιχνιδιού στους οποίους εκτέθηκε (διαδρομές χαρτών, εικονίδια δεξιοτήτων, ηχητικά εφέ) στον οπτικό και ακουστικό φλοιό (αισθητηριακή παρείσφρηση / φαινόμενο Τέτρις).

Λόγω του μουδιάσματος των υποδοχέων ντοπαμίνης, το μυαλό δεν βρίσκει αξία ανταμοιβής σε καμία σωματική ή κοινωνική δραστηριότητα. Το οξύ κύμα βαρεμάρας κορυφώνεται.

Η συχνότητα ανοιγοκλεισίματος των ματιών, μειωμένη όταν κοιτάς οθόνη, επανέρχεται στο φυσιολογικό. Οι δακρυϊκοί αδένες υγραίνουν την επιφάνεια του ματιού, και η ξηροφθαλμία και το τσούξιμο υποχωρούν.

Χωρίς το συνηθισμένο εργαλείο αποφόρτισης στρες και διαφυγής (παιχνίδι), εκκρίνεται κορτιζόλη από τα επινεφρίδια. Εμφανίζονται εύκολη ευερεθιστότητα και ένταση.

Λόγω της μειωμένης ροής ντοπαμίνης προς τον προμετωπιαίο φλοιό, η διάρκεια προσοχής μικραίνει, και εμφανίζεται εγκεφαλική ομίχλη σε νοητικές εργασίες όπως το διάβασμα ή το γράψιμο.

Μόλις φύγει η εξωτερική εστίαση των παιχνιδιών που απασχολούσε πλήρως το μυαλό, ο εγκέφαλος στρέφεται προς τα μέσα (ενεργοποιείται το DMN). Παλιές τύψεις και μελλοντικά άγχη μπορεί να ξεπηδήσουν.

Στους μικρο-κινητικούς νευρώνες στα ακροδάχτυλά σου, μπορεί να παρατηρηθούν ακούσιες συσπάσεις από τη συνήθεια του πατήματος πλήκτρων ή κλικ.

Καθώς η παρόρμηση κοινωνικής διαφυγής εξασθενεί, η ενοχή από αναβεβλημένες εργασίες, καθήκοντα και σχέσεις της πραγματικής ζωής ξεπηδά στο μυαλό.

Η συχνότητα και η δύναμη των παρορμητικών εντολών του ραβδωτού σώματος των πρώτων 3 ημερών — εκείνη η παρόρμηση να ανοίξεις και να παίξεις το παιχνίδι — αρχίζουν να μειώνονται.

Η χρόνια ταχυκαρδία (γρήγορος σφυγμός) που δημιουργούν τα ανταγωνιστικά παιχνίδια τελειώνει. Ο σφυγμός ηρεμίας κατεβαίνει σε υγιή, σταθερή γραμμή.

Ο σπασμός των ακτινωτών μυών που συσφίγγουν τον φακό του ματιού απελευθερώνεται πλήρως. Ο μηχανισμός εστίασης του ματιού (προσαρμογή) επανέρχεται στο φυσιολογικό, και η όραση σε απόσταση καθαρίζει.

Η ποιότητα της μελατονίνης που εκκρίνεται από την επίφυση ανεβαίνει. Ο χρόνος για να κοιμηθείς (λανθάνων χρόνος ύπνου) πέφτει κάτω από 30 λεπτά.

Οι αναλογίες του σταδίου REM στον νυχτερινό ύπνο επιμηκύνονται. Ο εγκέφαλος ξεκινά βαθείς κύκλους ονείρων για να οργανώσει τις σύνθετες αναμνήσεις της μέρας και να κάνει συναισθηματική επαναφορά.

Η πυκνότητα των υποδοχέων ντοπαμίνης (D2) στις κυτταρικές μεμβράνες ανεβαίνει. Ο εγκέφαλος αρχίζει να αντιλαμβάνεται σήματα ντοπαμίνης ακόμα και χωρίς τεχνητή υπερδιέγερση.

Ο νευρικός συντονισμός στα μετωπιαίο-βρεγματικά δίκτυα προσοχής βελτιώνεται. Ο χρόνος που μπορείς να διαβάζεις ένα βιβλίο ή να εστιάζεις σε ένα θέμα επιμηκύνεται αισθητά.

Η έκκριση ακετυλοχολίνης στον ιππόκαμπο ομαλοποιείται. Η συγκράτηση νέων πληροφοριών στη μνήμη και η ταχύτητα λεκτικής ανάκλησης αρχίζουν να αυξάνονται.

Το γαλακτικό οξύ που συσσωρεύτηκε στους μυς της πλάτης και του αυχένα από την καμπουριασμένη στάση στην καρέκλα απομακρύνεται. Οι χρόνιοι πόνοι στους τραπεζοειδείς μυς μειώνονται.

Το κέντρο αντίληψης χρόνου του εγκεφάλου (τα βασικά γάγγλια), συνηθισμένο σε γρήγορους βρόχους ανταμοιβής μέσα σε δευτερόλεπτα, επιβραδύνεται. Η ταχύτητα ροής της καθημερινής ζωής γίνεται αντιληπτή ως φυσιολογική.

Με την κόπωση οθόνης και την κοινωνική απόσυρση να μειώνονται, η διάρκεια της βλεμματικής επαφής στις συζητήσεις επιμηκύνεται, και τα συμπτώματα κοινωνικού άγχους υποχωρούν.

Τα αξονικά μονοπάτια ανάμεσα στον προμετωπιαίο φλοιό του πρόσθιου εγκεφάλου και το παρορμητικό ραβδωτό σώμα ενισχύονται. Η θέληση φρενάρει εύκολα τις παρορμήσεις.

Απλές πράξεις (περπάτημα, μαγείρεμα) αρχίζουν να δημιουργούν καθαρές εκκρίσεις ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Οι φυσικές απολαύσεις επιστρέφουν.

Η γνωστική αντίσταση και η νοητική εξάντληση που νιώθεις όταν περνάς από τη μια εργασία στην άλλη μειώνονται. Οι καθημερινές εργασίες ολοκληρώνονται πιο ρευστά.

Η εντερική περισταλτική (κινήσεις) που είχε επιβραδυνθεί από το συνεχές κάθισμα επιταχύνεται. Η δυσκοιλιότητα, το φούσκωμα και τα αέρια υποχωρούν.

Ο εγκέφαλος δεν χρειάζεται εκείνη την υπερβολική οπτική διέγερση των παιχνιδιών για να μένει σε εγρήγορση. Το φυσικό φως και το περιβάλλον αρκούν για να κρατούν το μυαλό καθαρό.

Ο νευρικός βρόχος αντανακλαστικού να κάθεσαι αυτόματα στον υπολογιστή/κονσόλα όταν φτάνεις σπίτι ή βαριέσαι εξασθενεί αισθητά.