Stoppen met blowen: de tijdlijn waarop de mist optrekt

De onderdrukking door THC van de REM-fase (dromen) van de slaap valt weg. Om de dromentijd in te halen waarvan het lang beroofd was, start het brein intense, chaotische, hyperrealistische droomcycli.

Het gebrek aan prikkeling van de CB1-receptoren in de hypothalamus zorgt ervoor dat de lichaamstemperatuur 's nachts plotseling omhoogschiet en daarna met hevig zweten daalt.

De afgifte van het stresshormoon cortisol uit de bijnieren wordt onregelmatig. Je kunt bij de minste prikkel te boze, prikkelbare of emotionele reacties geven.

Nu de THC-prikkeling is afgesneden, begint het brein het proces om de gevoeligheid en het aantal van de CB1-receptoren te verhogen. Deze upregulatie duurt dagen tot weken.

Het gebrek aan prikkeling van de cannabinoïdereceptoren in de darmwand versnelt of vertraagt de darmbewegingen (peristaltiek). Buikkrampen en gaspijn kunnen optreden.

Samen met de snelheid waarmee THC het lichaam verlaat, bereikt de psychologische en fysieke zoektocht naar cannabis zijn piek. Het brein prikkelt het striatum met beloningszoekgedrag.

De verandering in gevoeligheid van de cannabinoïdereceptoren in de basale ganglia creëert een lichte tremor in de handen en een gevoel van fysiek niet stil kunnen zitten.

De fysiologische druk van de acute fysieke ontwenning (zweten, tremoren, hartkloppingen) begint van zijn piek af te dalen.

In plaats van kunstmatige THC voert het brein de aanmaak op van zijn eigen natuurlijke genotsmolecuul, anandamide (van het Sanskrietwoord voor 'gelukzaligheid').

De door rook verlamde trilhaartjes in de luchtwegen beginnen hun schoonmaakbeweging. Het teer en slijm dat zich in de longen heeft opgehoopt, wordt eruit gehoest.

De REM-slaap (dromen) die THC onderdrukte, keert sterk terug (REM-rebound). In deze compenserende fase verwerkt het brein emotionele herinneringen; levendige, intense dromen zijn typisch.

THC is extreem lipofiel (vetoplosbaar). De in vetcellen opgeslagen THC-moleculen worden langzaam en gestaag in het bloed vrijgegeven en gaan het proces in om via de nieren en de ontlasting te worden uitgescheiden.

De eetlustsignalen in de hypothalamus beginnen onafhankelijk van de THC-prikkeling te werken. De geur en smaak van voedsel wekken honger op via je eigen natuurlijke chemie.

Naarmate de dichtheid van de cannabinoïdereceptoren in de amygdala toeneemt, beginnen angst, dreigingsperceptie en het gevoel van zinloze paniekaanvallen af te nemen.

De onderdrukking door THC van de acetylcholineafgifte in de hippocampus valt weg. De aandachtsspanne, de snelheid van het opnemen van nieuwe informatie en de mentale flexibiliteit nemen toe.

Het hypothalamische thermoregulatiecentrum komt in balans. De schommelingen in lichaamstemperatuur tijdens de nachtrust bedaren.

De prikkelingsbalans van de prefrontale cortex wordt hersteld. De snelheid van het vinden van de juiste woorden tijdens het spreken (verbale vlotheid) en de prestatie van het kortetermijnwerkgeheugen nemen toe.

De emotionele verdoving (emotionele anesthesie) die THC creëerde, valt weg. Dankzij de interactie van de serotonine- en oxytocinesystemen geven gesprekken met mensen een oprecht genoegen.

Het vermogen tot langetermijnpotentiëring (LTP - het geheugenopnamemechanisme) van de synapsen in de hippocampale neuronen wordt bevrijd van de THC-onderdrukking. Het geheugen wordt sterker.

De chronische ontsteking in de luchtwegen neemt af. De hoeveelheid zuurstof die de longblaasjes binnenkomt, stijgt en de druk van het sympathische systeem op het hart neemt af.

De balans tussen de belangrijkste kalmerende (GABA) en prikkelende (glutamaat) neurotransmitters van het brein wordt bevrijd van de THC-manipulatie en bereikt een ideale homeostase.

De cytochroom-P450-enzymsystemen van de lever (met name CYP2C9 en CYP3A4) die overuren maakten om THC te metaboliseren, keren terug naar hun basistempo.

De dopaminerge neuronen in het striatum passen zich aan het natuurlijke leven zonder THC aan. Een boek lezen, een hobby afronden of sporten geeft schone genoegens.

PET-beeldvormingsstudies (bijv. Hirvonen et al.) tonen dat de CB1-receptordichtheid in de loop van enkele weken zuivering duidelijk herstelt richting gezonde niveaus; de volledige normalisatie varieert van persoon tot persoon.

De slaaparchitectuur normaliseert. Intense REM-dromen kalmeren en de overgangen tussen de diepe NREM-slaap en de droomslaap worden vloeiender.

In beeldvormingsstudies (bijv. Hirvonen et al.) is gezien dat de CB1-receptordichtheid na ongeveer 4 weken zuivering grotendeels terugkeert naar gezonde niveaus.

De in vetweefsel opgeslagen THC wordt langzaam vrijgegeven en uitgescheiden. Bij de meeste mensen wordt de THC-COOH-metaboliet in de urine tegen het einde van een maand negatief; bij zeer zwaar, langdurig gebruik kan dit langer duren.

De synaptische coördinatie tussen de aandachtsnetwerken (het fronto-pariëtale netwerk) neemt toe. Langdurig ononderbroken concentreren, onbeïnvloed door externe prikkels, wordt duidelijk makkelijker.

Dankzij de resensibilisatie van de dopaminerge striatale banen valt het 'niets willen doen' en de levenloosheid (apathie) die bij chronische gebruikers wordt gezien, grotendeels weg.

De hippocampale neurale transmissie herstelt duidelijk. Het vasthouden van iets pas gelezens, het onthouden van namen en de snelheid van numeriek redeneren nemen toe.

Van moleculaire veranderingen die een rol spelen bij verslaving, zoals DeltaFosB, wordt gedacht dat ze weken na het stoppen van de prikkeling langzaam afnemen (de meeste bevindingen komen uit dierstudies). De aantrekkingskracht van oude rituelen verzwakt.

De onderdrukking door THC van de ruimtelijke-oriëntatiecellen (place cells) in de hippocampus eindigt. De driedimensionale waarneming, het zich oriënteren en het motorische plannen verbeteren.

Sommige beeldvormingsstudies wijzen op herstel van het hippocampusvolume tijdens langdurige zuivering; de bevindingen zijn gemengd en het onderzoek loopt nog. De richting is positief.

De hypothalamus-hypofyse-bijnier-as stabiliseert. De cortisolrespons op dagelijkse stress kalmeert en er vormt zich een natuurlijke angstweerstand.

De neurale coördinatie in de prefrontale cortex verbetert. Het vermogen om snel tussen verschillende taken te schakelen en complexe problemen op te lossen, bereikt zijn piek.

De immuuncellen in de longen (macrofagen) ruimen de laatste resten teer en koolstofdeeltjes op die met de rook meekwamen. De longdiffusiecapaciteit stijgt met ongeveer 10%.

Er wordt gedacht dat het brein tijdens de diepe slaap metabolisch afval opruimt (het glymfatische systeem); de bevindingen op dit gebied komen vooral uit dierstudies. Naarmate de diepe slaap verbetert, neemt de mentale helderheid toe.

De dagelijkse basisafgifte van dopamine zet zich vast op een stabiele lijn. Je ervaart overdag geen plotselinge dips, verlies van motivatie of sufheid.

De endocannabinoïde, dopaminerge, GABAerge en serotonerge systemen zetten zich grotendeels vast in hun basisevenwichten.

De zintuiglijke cortex (visueel, auditief) raakt gewend aan werken zonder THC-manipulatie. De levendigheid van kleuren, het timbre van muziek en de geluiden van de natuur worden in hun zuiverste natuurlijke vorm waargenomen.

De slaaphormoonreceptoren normaliseren. Natuurlijk en uitgerust wakker worden met het circadiaanse ritme van je lichaam, zonder wekker, wordt routine.

De lipide- (vet-)syntheseprocessen in de lever die veranderden om THC te metaboliseren, verbeteren. Het risico op leververvetting neemt af.

Bij langdurige zuivering herstellen de verbale vlotheid, het werkgeheugen en de verwerkingssnelheid grotendeels. Bij zwaar gebruik dat op jonge leeftijd begon, kan het herstel trager verlopen.

Bij langdurige zuivering herstellen de functies van de prefrontale cortex (besluitvorming, impulsbeheersing) duidelijk. De bevindingen over de structurele hersenffecten van cannabis zijn gemengd en het onderzoek loopt door.

De structuur van de slijmproducerende cellen in de luchtwegen en de coördinatie van de trilhaartjes herstellen grotendeels. Symptomen van chronische bronchitis, piepende ademhaling en ochtendhoest nemen duidelijk af.

Er zijn gegevens die suggereren dat sommige epigenetische sporen (bijv. methylatiepatronen) die langdurig gebruik op de genexpressie achterliet, na verloop van tijd kunnen afnemen; de gegevens bij mensen zijn beperkt.

De schakelmechanismen tussen de Default Mode Network (DMN) en de Task Positive Network (TPN) worden vlekkeloos. De risico's op aandachtstekort en impulsiviteit dalen tot een minimum.

De hormonale as (HPA) tussen de pijnappelklier en de bijnieren die de slaap-waakcyclus stuurt, bereikt een staalachtige stabiliteit. Chronische vermoeidheid verdwijnt.

De immunoglobulinespiegels en de cellulaire immuunrespons in de longblaasjes normaliseren. Het risico op luchtweginfecties daalt.

De kunstmatige paranoia's, sociale angsten en paniekaanval-geheugenbanen (amygdala-hippocampusverbindingen) uit de verslavingsperiode verzwakken en verliezen grotendeels hun effect.

Je hersenchemie binnen haar natuurlijke grenzen houden vermindert de neurodegeneratieve risico's (cognitieve vertraging, dementie) die op latere leeftijd kunnen optreden.

Er zijn gegevens die suggereren dat lage chronische ontsteking, kwaliteitsslaap en gebalanceerd cortisol markers van cellulaire veroudering (bijv. de snelheid van telomeerslijtage) positief kunnen beïnvloeden; het veld wordt nog onderzocht.

Met het stoppen van langdurige rookblootstelling neemt de luchtwegontsteking af en verbetert de longgezondheid duidelijk. Het verband cannabis-COPD is minder stevig gedocumenteerd dan dat van tabak.

De hippocampale neurale integratie blijft op haar hoogste efficiëntie werken. De mentale concentratie en de geheugenopnamekracht bereiken hun piek.

Op biologisch, hormonaal, neurologisch en respiratoir vlak word je grotendeels gelijk aan een gezond persoon die zijn hele leven nooit cannabis heeft gebruikt.