Stoppen met cannabis: de tijdlijn waarop de mist optrekt

De onderdrukking van de REM-fase (droomfase) van de slaap door THC valt weg. Om de droomtijd in te halen die het lang moest missen, start het brein intense, chaotische, hyperrealistische droomcycli.

Het uitblijven van prikkeling van de CB1-receptoren in de hypothalamus doet de lichaamstemperatuur 's nachts plots pieken en dan zakken met hevig zweten.

De afgifte van het stresshormoon cortisol uit de bijnieren wordt onregelmatig. Ge kunt op de minste trigger overdreven boos, lichtgeraakt of emotioneel reageren.

Met de THC-prikkeling weg begint het brein de gevoeligheid en het aantal CB1-receptoren te verhogen. Die opwaartse regeling duurt dagen tot weken.

Het uitblijven van prikkeling van de cannabinoïdereceptoren in de darmwand versnelt of vertraagt de darmbewegingen (peristaltiek). Buikkrampen en gaspijn kunnen optreden.

Samen met het tempo waarin THC het lichaam verlaat, piekt het psychologische en lichamelijke zoeken naar cannabis. Het brein prikkelt het striatum met beloningszoeken.

De verandering in gevoeligheid van de cannabinoïdereceptoren in de basale kernen geeft een lichte trilling in de handen en een gevoel van lichamelijke onrust.

De fysiologische druk van de acute lichamelijke ontwenning (zweten, trillen, hartkloppingen) komt van haar piek af.

In plaats van kunstmatige THC schroeft het brein de aanmaak op van zijn eigen natuurlijke plezierstof, anandamide (van het Sanskriet voor „gelukzaligheid”).

De door rook verlamde trilhaartjes in de luchtwegen beginnen weer te vegen. Teer en slijm die zich in de longen ophoopten, worden opgehoest.

De REM-slaap (droomslaap) die THC onderdrukte, keert krachtig terug (REM-terugslag). In die inhaalfase verwerkt het brein emotionele herinneringen; levendige, intense dromen zijn typisch.

THC is uiterst lipofiel (vetoplosbaar). De THC-moleculen die in de vetcellen zijn opgeslagen, komen traag en gestaag vrij in het bloed en worden via nieren en stoelgang uitgescheiden.

De eetlustsignalen in de hypothalamus beginnen te werken zonder THC-prikkeling. De geur en smaak van eten wekken honger op via uw eigen natuurlijke chemie.

Naarmate de dichtheid van de cannabinoïdereceptoren in de amygdala toeneemt, beginnen angst, het zien van bedreigingen en het gevoel van zinloze paniekaanvallen weg te trekken.

De onderdrukking van de acetylcholine-afgifte in de hippocampus door THC valt weg. Aandachtsspanne, de snelheid om nieuwe informatie op te nemen en mentale soepelheid nemen toe.

Het temperatuurcentrum in de hypothalamus komt in balans. De temperatuurschommelingen tijdens de nachtrust zakken.

Het prikkelevenwicht van de prefrontale schors herstelt. De snelheid om tijdens het spreken de juiste woorden te vinden (woordvlotheid) en de prestaties van het werkgeheugen nemen toe.

De emotionele verdoving (emotionele verdoving) die THC veroorzaakte, valt weg. Dankzij het samenspel van serotonine en oxytocine geven gesprekken met mensen een oprecht plezier.

Het vermogen tot langetermijnpotentiëring (LTP – het mechanisme dat herinneringen vastlegt) van de synapsen in de hippocampusneuronen komt vrij van de THC-onderdrukking. Het geheugen wordt sterker.

De chronische ontsteking in de luchtwegen trekt weg. Er komt meer zuurstof in de longblaasjes, en de druk van het sympathische systeem op het hart daalt.

Het evenwicht tussen de belangrijkste kalmerende (GABA) en prikkelende (glutamaat) boodschapperstoffen van het brein komt vrij van de THC-manipulatie en bereikt de ideale homeostase.

De cytochroom P450-enzymsystemen van de lever (vooral CYP2C9 en CYP3A4) die overuren draaiden om THC af te breken, keren terug naar hun basistempo.

De dopaminerge neuronen in het striatum passen zich aan het THC-vrije, natuurlijke leven aan. Een boek lezen, een hobby afwerken of bewegen geeft propere pleziertjes.

PET-beeldvorming (bv. Hirvonen e.a.) toont dat de dichtheid van de CB1-receptoren over enkele weken zuivering merkbaar herstelt richting gezonde niveaus; de volledige normalisatie verschilt van mens tot mens.

De slaaparchitectuur normaliseert. De intense REM-dromen bedaren, en de overgangen tussen diepe NREM-slaap en droomslaap worden vloeiend.

In beeldvormingsstudies (bv. Hirvonen e.a.) is te zien dat de dichtheid van de CB1-receptoren na ongeveer 4 weken zuivering grotendeels terugkeert naar gezonde niveaus.

De THC die in het vetweefsel is opgeslagen, komt traag vrij en verdwijnt. Bij de meeste mensen wordt de THC-COOH-metaboliet in de urine tegen het einde van een maand negatief; bij zeer zwaar, langdurig gebruik kan het langer duren.

De synaptische coördinatie tussen de aandachtsnetwerken (het fronto-pariëtale netwerk) neemt toe. Lang aan één stuk focussen, onaangetast door prikkels van buiten, wordt merkbaar makkelijker.

Dankzij het weer gevoelig worden van de dopaminerge striatale banen verdwijnt het „ik heb nergens zin in”-gevoel en de lusteloosheid (apathie) die men bij chronische gebruikers ziet, grotendeels.

De zenuwoverdracht in de hippocampus herstelt merkbaar. Iets pas gelezens onthouden, namen herinneren en rekensnelheid nemen toe.

Men denkt dat moleculaire veranderingen die een rol spelen bij verslaving, zoals DeltaFosB, weken na het stoppen van de prikkeling traag afnemen (de meeste bevindingen komen uit dierstudies). De aantrekkingskracht van oude rituelen verzwakt.

De onderdrukking van de plaatscellen (ruimtelijke oriëntatie) in de hippocampus door THC houdt op. Driedimensionale waarneming, de weg vinden en motorische planning verbeteren.

Sommige beeldvormingsstudies wijzen op herstel van het volume van de hippocampus bij langdurige zuivering; de bevindingen lopen uiteen en het onderzoek loopt door. De richting is positief.

De hypothalamus-hypofyse-bijnier-as stabiliseert. De cortisolrespons op dagelijkse stress bedaart, en er groeit een natuurlijke weerstand tegen angst.

De zenuwcoördinatie in de prefrontale schors verbetert. Snel wisselen tussen verschillende taken en complexe problemen oplossen bereikt zijn hoogtepunt.

De afweercellen in de longen (macrofagen) ruimen de laatste resten teer en koolstofdeeltjes op die met de rook meekwamen. De diffusiecapaciteit van de longen stijgt met ongeveer 10%.

Men denkt dat het brein tijdens de diepe slaap metabolisch afval opruimt (het glymfatische systeem); de bevindingen komen vooral uit dierstudies. Naarmate de diepe slaap verbetert, stijgt de helderheid van geest.

De dagelijkse basisafgifte van dopamine komt op een stabiele lijn. Ge krijgt geen plotse dips, motivatieverlies of suffigheid overdag.

Het endocannabinoïde, dopaminerge, GABAerge en serotonerge systeem komen grotendeels op hun basisevenwicht.

De zintuiglijke schors (zicht, gehoor) went eraan te werken zonder THC-manipulatie. De levendigheid van kleuren, de klankkleur van muziek en de geluiden van de natuur worden in hun properste natuurlijke vorm waargenomen.

De receptoren voor het slaaphormoon normaliseren. Natuurlijk en uitgerust wakker worden op het ritme van uw lichaam, zonder wekker, wordt routine.

De vetsyntheseprocessen in de lever die veranderd waren om THC af te breken, verbeteren. Het risico op leververvetting trekt weg.

Bij langdurige zuivering herstellen woordvlotheid, werkgeheugen en verwerkingssnelheid grotendeels. Bij zwaar gebruik dat op jonge leeftijd begon, kan het herstel trager gaan.

Bij langdurige zuivering herstellen de functies van de prefrontale schors (beslissen, impulscontrole) merkbaar. De bevindingen over de structurele effecten van cannabis op het brein lopen uiteen en het onderzoek loopt door.

De structuur van de slijmvormende cellen in de luchtwegen en de coördinatie van de trilhaartjes herstellen grotendeels. Klachten van chronische bronchitis, piepen en ochtendhoest nemen merkbaar af.

Er zijn gegevens die suggereren dat sommige epigenetische sporen (bv. methylatiepatronen) die langdurig gebruik naliet op de genexpressie, mettertijd kunnen wegtrekken; de gegevens bij mensen zijn beperkt.

De schakelmechanismen tussen het Default Mode Network (DMN) en het Task Positive Network (TPN) worden vlekkeloos. De risico's op aandachtstekort en impulsiviteit zakken tot een minimum.

De hormonale as (HPA) tussen pijnappelklier en bijnieren, die de slaap-waakcyclus stuurt, bereikt een stalen stabiliteit. Chronische vermoeidheid verdwijnt.

De immunoglobulinewaarden en de cellulaire afweerrespons in de longblaasjes normaliseren. Het risico op luchtweginfecties daalt.

De kunstmatige paranoia, sociale angsten en geheugenbanen van paniekaanvallen (amygdala-hippocampusverbindingen) uit de verslavingsperiode verzwakken en verliezen grotendeels hun effect.

Uw hersenchemie binnen haar natuurlijke grenzen houden, verlaagt de neurodegeneratieve risico's (cognitieve vertraging, dementie) die op latere leeftijd kunnen opduiken.

Er zijn gegevens die suggereren dat weinig chronische ontsteking, kwaliteitsvolle slaap en evenwichtig cortisol merkers van celveroudering gunstig kunnen beïnvloeden (bv. het tempo van telomeerslijtage); het domein wordt nog onderzocht.

Nu de langdurige blootstelling aan rook gestopt is, trekt de ontsteking in de luchtwegen weg en verbetert de longgezondheid merkbaar. Het verband tussen cannabis en COPD is minder stevig gedocumenteerd dan dat van tabak.

De zenuwintegratie in de hippocampus blijft op haar hoogste efficiëntie werken. Mentale focus en het vastleggen van herinneringen pieken.

Biologisch, hormonaal, neurologisch en qua ademhaling wordt ge grotendeels gelijk aan een gezond iemand die nooit cannabis gebruikte.