Stoppen met gokken: de bijna-winstmachine herbedraden

Tijdens het actief gokken/wedden stopt de adrenaline- en noradrenalineontlading die uw hartslag en opwinding oppompt, plots. De bloeddruk zakt, en er komt een plotse kilte, gevoelloosheid en leegte in het lichaam.

De extreme kunstmatige dopaminestroom naar de mesolimbische baan valt weg. Beroofd van een prikkeling die het in het gewone leven nooit zou krijgen, gaat het brein in een fase van diepe neerslachtigheid (dysforie) en anhedonie.

De goktrance (de dissociatieve fase) verdwijnt volledig en de geest keert terug naar de echte wereld. Met het besef van het verloren geld, de verloren tijd en de leugens geven de bijnieren een enorme hoeveelheid cortisol (het stresshormoon) af.

De motorische schors en het striatum zetten automatische handbewegingen in gang om op de gewone uren de quoteringen te checken, live scores te bekijken of goksites te openen. De zenuwlussen van de gewoonte overheersen.

Door de ongecontroleerde activering van het sympathisch zenuwstelsel komen er koude zweetaanvallen, ongegronde spierspanning en schommelingen in het hartritme (een gevoel van hartkloppingen).

Het brein speelt de sterk prikkelende beelden (draaiende slots, groene velden, kaarten, het roulettewiel) en geluiden (winstbelletjes, fichegeluiden) waaraan het werd blootgesteld opnieuw af (zintuiglijke echo).

De ongevoeligheid van de dopaminereceptoren piekt. Werken, eten of praten met mensen voelt volstrekt zinloos en ondraaglijk saai aan.

Door een verstoord acetylcholine-evenwicht en adrenalineresten duurt het inslapen langer. De REM-slaap wordt onderdrukt, en er komen dromen over almaar gokken en over verlies-/winstscenario's.

Het gebrek aan motorische prikkeling in het lichaam geeft het gevoel dat ge de energie in benen en armen niet kwijt kunt. De constante drang om 's nachts in bed te draaien, komt op.

Door de verzwakking van de dopaminerge projecties naar de prefrontale schors (voorhersenen) ervaart ge cognitieve mist, focusverlies en moeite met zelfs de eenvoudigste beslissingen.

De hypothalamus-hypofyse-bijnier-as (HPA) is gevoelig geworden. De minste stress van buitenaf (een bericht, een vraag of een klein ongemak) kan plotse woede-uitbarstingen of huilbuien veroorzaken.

Het gebrek aan dopamine en serotonine geeft de drang om mensen te mijden, de angst dat de leugens uitkomen en een sterke neiging tot sociaal isolement.

Het natuurlijke pijnstillende effect van de hoge opwinding die gokken geeft, verdwijnt. Chronische lichte pijn begint voelbaar te worden in hoofd, rug en gewrichten.

De eerste schokgolf van de acute geldpaniek vervaagt. De geest begint logisch te aanvaarden dat ze het verloren geld niet in die seconde kan terugwinnen.

De overprikkeling van het sympathisch zenuwstelsel zakt. De hartslagvariabiliteit (HRV) begint te verbeteren, en het hartritme kalmeert.

De noradrenalineafgifte van de bijnieren zakt naar de basislijn. De weerstand in de vaten daalt, en het risico op chronisch hoge bloeddruk en tachycardie (snelle pols) trekt weg.

De voortdurend hoge stand van het stresshormoon cortisol houdt op. Die hevige angst en misselijkheid bij het wakker worden 's morgens nemen af.

Dankzij het uitblijven van extreme prikkeling beginnen de dopaminereceptoren (D2) in de neuronen zichzelf weer op te trekken (opwaartse regeling).

Nu de stresshormonen zich terugtrekken, stijgen de groeihormoonafgifte en het aandeel diepe slaap (NREM) in de nachtrust. Weefsels en neuronen worden opgeruimd.

De prefrontale schors begint de denkfouten die gokkers vaak maken, zoals „deze keer valt het zeker” of „mijn geluk is gekeerd”, logisch weg te filteren.

Het circadiaanse ritme van het brein verbetert. De natuurlijke melatonineafgifte begint 2 uur voor het slapen, en de ochtendsuffigheid en het moe wakker worden houden op.

De synaptische kracht van de gewoontebanen in het striatum neemt af. Overdag verzwakt de drang om quoteringen, scores of casinosites op uw gsm of computer te checken merkbaar.

De ciliaire oogspieren, moe van het volgen van almaar bewegende quoteringen, slotlijnen of spelbeelden, ontspannen. Droge ogen en pijn achter de ogen gaan over.

Naarmate het schuldgevoel de zenuwontsteking verlicht, wordt het oogcontact in sociale contacten langer, en de nood aan sociaal isolement valt weg.

De snelweg (axonale verbindingen) tussen de redeneerkwab, de prefrontale schors, en het impulsieve striatum wordt sterker. Wilskracht en impulscontrole komen onder controle.

Naarmate het autonome zenuwstelsel in balans komt, stijgt de hartslagvariabiliteit (HRV). Dat toont hoe soepel en weerbaar hart en zenuwstelsel zijn in stresserende situaties.

De gastrine-afgifte die door chronische stress werd uitgelokt, neemt af. Het maagzuurevenwicht herstelt, en stressgerelateerde reflux, opgeblazen gevoel en gastritisklachten trekken weg.

Met de daling van de sympathische spanning laten de chronische verkrampingen (microspasmen) in de schouder-, nek- en kaakspieren los. Uw houding ontspant.

Het brein begint te reageren op kleine prikkels. Een lekkere maaltijd, een geliefd liedje of een rustige wandeling in de natuur geeft een lichte maar propere dopamineafgifte.

In het brein stort de oude synaptische brug tussen de omgevingstriggers van het gokken (verveling, eenzaamheid, geldzorgen) en de daad van het gokken in.